ການກວນນອນຊໍາເຮື້ອ ຫຼື ການຢຸດຫາຍໃຈຂະນະນອນໃນເດັກ ບໍ່ແມ່ນ "ເລື່ອງນ້ອຍ" — ມັນກະທົບຄວາມສູງ ນໍ້າໜັກ ການພັດທະນາສະໝອງ ຜົນການຮຽນ ໃບໜ້າ ແລະ ພຶດຕິກຳໄລຍະຍາວ ແລະສຳຄັນກວ່ານັ້ນ — ມີ "ປ່ອງເວລາຄຳ" ໃນການຮັກສາທີ່ພໍ່ແມ່ຄວນຮູ້
ນີ້ເປັນຄວາມເຊື່ອທີ່ຜິດ — ການຄົ້ນຄວ້າສະໄໝໃໝ່ຢືນຢັນວ່າ ແມ້ແຕ່ເດັກທີ່ກວນຊື່ໆ (primary snoring) ບໍ່ເຖິງຂັ້ນຢຸດຫາຍໃຈ ກໍຍັງມີຜົນກະທົບຕໍ່ການພັດທະນາສະໝອງ ແລະ ພຶດຕິກຳ ຄ້າຍກັນກັບເດັກທີ່ເປັນ OSA
ໃນໄລຍະຫຼັບເລິກ (deep sleep) ຮ່າງກາຍ ແລະ ສະໝອງຂອງເດັກເຮັດວຽກໜັກຫຼາຍດ້ານພ້ອມກັນ
ໂກຣທຮໍໂມນ (GH) ປ່ອຍສູງສຸດໃນໄລຍະຫຼັບເລິກ ເຮັດໃຫ້ເດັກເຕີບໂຕທັງຄວາມສູງ ແລະ ອະໄວຍະວະ
ສະໝອງລວບລວມຄວາມຊົງຈຳທີ່ໄດ້ຮຽນມາ (memory consolidation) ແລະ ເສີມການເຊື່ອມຕໍ່ຂອງເຊລປະສາດໃນໄລຍະ REM
ລະບົບພູມຄຸ້ມກັນເຮັດວຽກເຕັມທີ່ຂະນະນອນ ຊ່ວຍຕໍ່ສູ້ເຊື້ອໂລກ ແລະ ຟື້ນຟູຮ່າງກາຍ
ສະໝອງສ່ວນຄວບຄຸມອາລົມ (prefrontal cortex) "ປັບສົມດຸນ" ຂະນະນອນ — ເດັກທີ່ນອນພໍຈຶ່ງຄວບຄຸມອາລົມ ແລະ ມີສະມາທິດີກວ່າ
ຮໍໂມນຄວບຄຸມຄວາມຫິວ (leptin-ghrelin) ແລະ ນໍ້າຕານໃນເລືອດເຮັດວຽກປົກກະຕິເມື່ອນອນພໍ
ລະບົບຫົວໃຈ ແລະ ເສັ້ນເລືອດໄດ້ພັກ ຄວາມດັນເລືອດຫຼຸດລົງ ການຫາຍໃຈມີຈັງຫວະປົກກະຕິ
ຄຳແນະນຳຕາມ AASM ແລະ AAP
໑໔-໑໗ ຊົ່ວໂມງ (ເດັກອ່ອນ) / ໑໑-໑໔ ຊົ່ວໂມງ (ເດັກໄຕ່ຍ່າງ)
ຄວນນອນ ໑໐-໑໓ ຊົ່ວໂມງຕໍ່ມື້ (ລວມນອນກາງເວັນ)
ຄວນນອນ ໙-໑໒ ຊົ່ວໂມງຕໍ່ຄືນ
ຄວນນອນ ໘-໑໐ ຊົ່ວໂມງຕໍ່ຄືນ
📌 ໝາຍເຫດໄວໜຸ່ມ: ໃນໄລຍະໄວໜຸ່ມ ໂມງຊີວະພາບເລື່ອນຊ້າລົງຕາມທຳມະຊາດ (sleep phase delay) ເຮັດໃຫ້ນອນດຶກຂຶ້ນ ແຕ່ຍັງຕ້ອງຕື່ນເຊົ້າໄປໂຮງຮຽນ — ເປັນສາເຫດທີ່ໄວໜຸ່ມສ່ວນໃຫຍ່ນອນບໍ່ພໍຊໍາເຮື້ອ
ເດັກແຕ່ລະໄວສະແດງອາການຕ່າງກັນ — ບໍ່ແມ່ນແຄ່ "ງ່ວງ" ຄືຜູ້ໃຫຍ່ ບາງຄົນກັບ "ຊົນ" ຜິດປົກກະຕິ
ອາດບໍ່ກວນຊັດເຈນ — ແຕ່ອັນຕະລາຍທີ່ສຸດ
ໄລຍະສູງສຸດຂອງ OSA — ຕ່ອມທອນຊິນ ແລະ ອະດີນອຍໃຫຍ່ສຸດທຽບຂະໜາດທາງເດີນຫາຍໃຈ
ອາການຊັດສຸດ — ແລະ ຄ້າຍ ADHD ຈົນວິນິດໄສຜິດໄດ້
ເລີ່ມຄ້າຍຜູ້ໃຫຍ່ + ບັນຫາສຸຂະພາບຈິດ
⚠️ ຄຳເຕືອນສຳຄັນສຳລັບເດັກທີ່ຖືກວິນິດໄສ ADHD: ແນວທາງການແພດສາກົນ (AAP) ລະບຸຊັດວ່າ ເດັກທີ່ມີອາການຄ້າຍ ADHD ທຸກຄົນຄວນກວດຄັດກອງ OSA ກ່ອນເລີ່ມຢາກະຕຸ້ນປະສາດ — ເພາະຢາ ADHD ຈະບໍ່ແກ້ບັນຫາທາງເດີນຫາຍໃຈ ແລະ ອາດເຮັດໃຫ້ການນອນລຸດລົງ
ຜົນກະທົບເກີດຈາກ ໓ ກົນໄກພ້ອມກັນ: ອົກຊີເຈນໃນເລືອດຕໍ່າເປັນໄລຍະ ການນອນຂາດຕອນ ແລະ ຄວາມດັນໃນເອິກປ່ຽນແປງຜິດປົກກະຕິ
ໂກຣທຮໍໂມນ (GH) ປ່ອຍສູງສຸດໃນໄລຍະຫຼັບເລິກ ເດັກທີ່ມີ OSA ສະໝອງຕື່ນບ່ອຍ ເຮັດໃຫ້ ວົງຈອນຫຼັບເລິກຂາດ → GH ປ່ອຍໜ້ອຍລົງ
ການຄົ້ນຄວ້າພົບວ່າເດັກ OSA ມີ IGF-1 ແລະ IGFBP-3 (ຕົວບົ່ງຊີ້ການເຕີບໂຕ) ຕໍ່າກວ່າປົກກະຕິ ແລະ ເຜົາຜານພະລັງງານເພີ່ມເພື່ອຫາຍໃຈ
ຫຼັງຜ່າຕັດຕ່ອມທອນຊິນ/ອະດີນອຍ ເດັກສ່ວນໃຫຍ່ມີ "catch-up growth" ເຕີບໂຕໄວທັນໝູ່
ການນອນບໍ່ພໍເຮັດໃຫ້ leptin ຫຼຸດ (ອີ່ມຍາກ) ghrelin ສູງ (ຫິວຫຼາຍ) ແລະ ເກີດ ພາວະດື້ insulin ເດັກກິນຫຼາຍຂຶ້ນ ໂດຍສະເພາະຂອງຫວານ ແລະ ແປ້ງ
ເກີດເປັນ ວົງຈອນບໍ່ດີ: ນອນໜ້ອຍ → ຕຸ້ຍ → ທາງເດີນຫາຍໃຈຄ່ຽນ → OSA ລຸດ → ນອນຍິ່ງບໍ່ດີ → ຕຸ້ຍຍິ່ງຂຶ້ນ
ການອັກເສບຊໍາເຮື້ອ (CRP ສູງ) ຍັງເລັ່ງພາວະດື້ insulin ແລະ ຄວາມສ່ຽງເບົາຫວານ
ການຖ່າຍພາບສະໝອງ (MRI) ພົບວ່າເດັກ OSA ມີ ປະລິມານ gray matter ຫຼຸດ ໃນສ່ວນສຳຄັນ:
ຜົນຄື:
ການສຶກສາ ABCD ໃນເດັກຫຼາຍກວ່າ ໑໒,໐໐໐ ຄົນ ພົບວ່າໄວໜຸ່ມກວນຊໍາເຮື້ອມີບັນຫາພຶດຕິກຳ ແຕ່ການຄວບຄຸມອາລົມເສຍຫາຍຊັດເຈນ
OSA ໃນເດັກກະທົບການເວົ້າໃນ ໒ ຮູບແບບ:
ໄລຍະສຳຄັນຂອງການພັດທະນາພາສາ (ອາຍຸ ໓-໗ ປີ) ຕົງກັບໄລຍະສູງສຸດຂອງຕ່ອມທອນຊິນໃຫຍ່ — ຫາກປະຖິ້ມດົນ ທັກສະພາສາອາດຊ້າຖາວອນ
OSA ເຮັດໃຫ້ ຄວາມສະຫຼາດທາງອາລົມ (EQ) ຫຼຸດ — ວັດໄດ້ດ້ວຍ Bar-On EQ-i
ວົງຈອນການກັ່ນແກ້ງ (bullying):
ເດັກ OSA ມັກມີອາລົມປ່ຽນໄວ + ຕຸ້ຍ → ກາຍເປັນເປົ້າໝາຍການຫຍໍ້ → ຄຽດ/ກັງວົນ → ນອນລົງ → OSA ໜັກຂຶ້ນ
OSA ໃນເດັກທີ່ບໍ່ຮັກສາອາດເຮັດໃຫ້:
ບໍ່ແມ່ນ "ຫຼັບເລິກເກີນໄປ" ຕາມຄວາມເຊື່ອເກົ່າ — ແຕ່ເປັນກົນໄກຮໍໂມນ:
ຫຼັງຜ່າຕັດທອນຊິນ — ລະດັບ BNP/ANP ຫຼຸດທັນທີ ແລະ ອາການຍ່ຽວລົດບ່ອນນອນຫາຍໃນເດັກສ່ວນໃຫຍ່
ການຫາຍໃຈທາງປາກຊໍາເຮື້ອໃນເດັກ ກະທົບການເຕີບໂຕຂອງກະດູກໜ້າ ແລະ ຄາງ — ການປ່ຽນແປງນີ້ຖາວອນ
ຕາມທິດສະດີ Moss functional matrix — ການເຕີບໂຕຂອງກະດູກໜ້າຂຶ້ນຢູ່ກັບສົມດຸນກ້າມຊີ້ນອ້ອມ:
📌 ຜົນຕໍ່ມາ: ການປ່ຽນແປງໂຄງສ້າງໜ້າເຮັດໃຫ້ ທາງເດີນຫາຍໃຈຄ່ຽນຖາວອນ — ເດັກກຸ່ມນີ້ແມ່ນຕ່ອມທອນຊິນຈະຫົດໃນໄວໜຸ່ມ ກໍຍັງມີ ຄວາມສ່ຽງ OSA ໃນໄວຜູ້ໃຫຍ່ ສູງ
ການຄົ້ນຄວ້າພົບວ່າ ຜົນຂອງ OSA ຕໍ່ສະໝອງອາດຖາວອນຫາກປະຖິ້ມດົນເກີນໄປ
ຫາກຜ່າຕັດທອນຊິນ/ອະດີນອຍໃນໄວອະນຸບານ ເດັກມັກໄດ້:
ອາການກາຍ (ກວນ ຍ່ຽວລົດ ເມື່ອຍ) ມັກຫາຍ ແຕ່ບັນຫາຄວາມຈຳ ແລະ ການຮຽນບາງຢ່າງອາດຍັງເຫຼືອ
ການຄົ້ນຄວ້າພົບວ່າແມ້ຜ່າຕັດສຳເລັດ ບັນຫາເຫຼົ່ານີ້ ມັກບໍ່ຫາຍຂາດ:
ການຕິດຕາມເດັກ OSA ຮຸນແຮງຕັ້ງແຕ່ອາຍຸ ~໕ ປີ ໄປ ໒໐ ປີ ພົບຜົນທີ່ໜ້າກັງວົນ
ເມື່ອທຽບກັບຄົນໄວດຽວກັນທີ່ບໍ່ມີ OSA ໃນໄວເດັກ ຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ເຄີຍເປັນ OSA ຮຸນແຮງຕອນເດັກມີແນວໂນ້ມ:
ທີ່ມາ: 20-year longitudinal follow-up study ຂອງເດັກທີ່ໄດ້ຮັບການວິນິດໄສ OSA ຮຸນແຮງຕອນອາຍຸ ~໔.໘໗ ປີ
OSA ໃນເດັກມີສາເຫດຕ່າງຈາກຜູ້ໃຫຍ່ — ແລະ ມັກຮັກສາໄດ້ດີຫາກວິນິດໄສໄວ
ສາເຫດອັນດັບ ໑ ຂອງ OSA ໃນເດັກ ໂດຍສະເພາະອາຍຸ ໒-໘ ປີ — ການຜ່າຕັດ (adenotonsillectomy) ມັກຫາຍຂາດ
ເດັກທີ່ມີນໍ້າໜັກເກີນຫຼືຕຸ້ຍ ເນື້ອເຍື່ອອ້ອມທາງເດີນຫາຍໃຈໜາຂຶ້ນ — ເປັນສາເຫດທີ່ພົບຫຼາຍຂຶ້ນໃນໄວໜຸ່ມສະໄໝໃໝ່
ໂລກດັງອັກເສບຈາກພູມແພ້ເຮັດໃຫ້ທາງເດີນຫາຍໃຈສ່ວນເທິງຄ່ຽນ ເດັກຕ້ອງຫາຍໃຈທາງປາກຊໍາເຮື້ອ
ເດັກທີ່ມີຄາງນ້ອຍ ແຂ້ວສົບຜິດ midface ຕື້ນ ຫຼື ເພດານຄ່ຽນ ມີໂອກາດເປັນ OSA ສູງກວ່າປົກກະຕິ
ເດັກທີ່ມີ Down syndrome, Prader-Willi, Pierre Robin, Cerebral Palsy ຫຼື achondroplasia ມີຄວາມສ່ຽງ OSA ສູງ ຄວນປະເມີນຕັ້ງແຕ່ນ້ອຍ
ຫາກພໍ່ແມ່ຫຼືອ້າຍນ້ອງເປັນ OSA ເດັກມີຄວາມສ່ຽງສູງຂຶ້ນ — ທັງຈາກພັນທຸກຳໂຄງສ້າງ ແລະ ພາວະຕຸ້ຍ
ນິໄສການນອນດີສ້າງໄດ້ຕັ້ງແຕ່ນ້ອຍ ແລະ ຈະຕິດຕົວໄປຕະຫຼອດຊີວິດ
ນອນ ແລະ ຕື່ນເວລາດຽວກັນທຸກມື້ ລວມທັງມື້ພັກ — ຊ່ວຍຕັ້ງໂມງຊີວະພາບ
ແສງຟ້າຈາກມືຖື/ແທັບເລັດ/ໂທລະພາບ ຍັບຍັ້ງການປ່ອຍ melatonin ເຮັດໃຫ້ນອນຍາກ
ອຸນຫະພູມປະມານ ໒໒-໒໔°C ປິດໄຟໃຫ້ມືດ ຫຼຸດສຽງລົບກວນ — ເຮັດໃຫ້ຫຼັບເລິກ
ຊາ ກາເຟ ຊານົມ ນໍ້າອັດລົມ ໃນຊ່ວງບ່າຍ-ແລງ ເຮັດໃຫ້ເດັກນອນຍາກ
ກິດຈະກຳກາຍຊ່ວຍໃຫ້ຫຼັບເລິກ ແຕ່ບໍ່ຄວນອອກກຳລັງໜັກກ່ອນນອນ
ອາບນໍ້າ ແປງແຂ້ວ ອ່ານນິທານ — ລຳດັບດຽວກັນທຸກຄືນ ສົ່ງສັນຍານໃຫ້ສະໝອງຮູ້ວ່າ "ເຖິງເວລານອນແລ້ວ"
ການວິນິດໄສ OSA ໃນເດັກເຊື່ອຖືໄດ້ສູງສຸດດ້ວຍ Polysomnography (PSG) ໃນຫ້ອງແລ່ບ — ແຕ່ການສັງເກດຂອງພໍ່ແມ່ຄືຂັ້ນຕອນທຳອິດ
ການຮັກສາຂຶ້ນກັບສາເຫດ ແລະ ຄວາມຮຸນແຮງ — ສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ CPAP
ການຮັກສາທຳອິດທີ່ແນະນຳໂດຍ AAP — ຫາຍຂາດໃນເດັກສ່ວນໃຫຍ່ (~໖໐%) ໂດຍສະເພາະກຸ່ມທີ່ທອນຊິນໃຫຍ່ ແລະ ບໍ່ຕຸ້ຍ
Intranasal corticosteroids ຫຼື montelukast ສຳລັບ OSA ບໍ່ຮຸນແຮງ ຫຼື ເປັນທາງເລືອກເສີມ
ສຳຄັນໃນເດັກຕຸ້ຍ — ໂພຊະນາການເໝາະສົມ + ອອກກຳລັງກາຍ ຊ່ວຍຫຼຸດ OSA
ໃຊ້ໃນກໍລະນີຜ່າຕັດແລ້ວຍັງມີອາການ ຫຼື ມີ OSA ຈາກສາເຫດອື່ນ — ໃນເດັກການໃສ່ CPAP ເຮັດໄດ້ຍາກກວ່າຜູ້ໃຫຍ່
Rapid Maxillary Expansion ໂດຍທັນຕະແພດ — ສຳລັບເດັກທີ່ມີເພດານຄ່ຽນ ຊ່ວຍເພີ່ມຂະໜາດທາງເດີນຫາຍໃຈ
ການວິນິດໄສທີ່ແນ່ນອນຕ້ອງໃຊ້ Polysomnography (PSG) ໃນຫ້ອງແລ່ບ — ປຶກສາທີມງານຂອງເຮົາ
